Zakon

Garstka ludzi wyrwała się z Lordaeronu, gdy ten dostał się w szpony Arthasa Zdrajcy. Wielkimi ofiarami okupiono tę ucieczkę, a jedną z nich była śmierć paladyna Świętego Światła Valeriusa Malleusa, który poświęcił swe życie dla dobra towarzyszy. Wśród tych, którzy zdołali się uratować, było jego pięciu synów: Celeres, Delenitor, Gravis, Inquisitio i Nicolaus. Byli wśród nich także inni paladyni z Lordaeronu: Gottfried Gautenbach, Enneal Thornblade, Glaucus Stormbearer i Beors Błękitny, a ponadto zastępca dowódcy gwardii królewskiej sir Haagen z Tirisfal oraz asystent ambasadora Dalaranu, sir Polac zwany Bezimiennym.

Pośród chaosu upadającego pod ciosami Plagi królestwa, ruszyli oni na południe, gdzie przeznaczenie doprowadziło ich ku heroicznej bitwie w płonących ruinach miasta Pyrewood, w której w ostatniej chwili z pomocą uciekinierom przyszła ciężka konnica Szkarłatnego Zakonu. Tam dołączyli do nich nieliczni ocaleni z rzezi oraz kapłanka Świętego Światła, Ghaan Quiliris, pochodząca z królestwa Alterac.

Dotarli do bram Dalaranu, lecz te były przed nimi zamknięte, albowiem rządzący miastem Arcykapłani Kirin Tor obawiali się podstępów Plagi. Ruszyli więc dalej na wschód, a potem południe, ku ziemiom krasnoludów i królestwu Khaz Modan. Stamtąd dotarli po wielu miesiącach do królestwa Stormwind. Za wyjątkiem wsparcia ze strony Katedry Światła nie uzyskali tam jednak zrozumienia, ni wiele współczucia. Po kilku miesiącach Gottfried Gautenbach, który zamierzał wstąpić do zakonu Srebrnej Ręki w Stormwind otrzymał wiadomość od przyjaciela, który zaginął jeszcze w Lordaeronie – Glaucusa Stormbearera. „Powstaje zakon, który służy Światłu na swój własny sposób” – pisał były paladyn. – „Zakon, który nie popełni błędów tych, którzy wydali sprawiedliwych i niewinnych na mękę Pladze. Potrzebuję Cię, bracie. Przyłącz się do nas, a zmienimy losy tej wojny”.

Glaucus porzucił służbę Światłu, choć zarazem tego nie uczynił. Wstąpił na wąską i zdradliwą scieżkę w przekonaniu, iż jedynie ona doprowadzić może tych, którzy służą Kodeksowi ku zwycięstwu. W półmroku oświetlanych pochodniami podziemi dzielnicy magicznej Stormwindu spisano doktrynę, poprzez tajemne targi w dzielnicy handlowej zdobyto środki. Wreszcie nadszedł czas rekrutacji.

Gottfried przybył na spotkanie i zrozumiał, że droga Glaucusa jest także jego drogą. A potem przyprowadził przyjaciół z Lordaeronu. Najwierniejszych z wiernych. Najpewniejszych z pewnych. Nieugiętych ludzi stali i magii, lecz przede wszystkim ludzi Światła. Tak oto w Stormwind narodził się nowy zakon wojenny. Przybrał on nazwę Ex Tenebris Lux, co w starej mowie Arathoru, będącej liturgicznym językiem Kościoła Światła oznacza „Światło z Ciemności.”